Wat wordt er eigenlijk van je verwacht als je gelooft? Sommige mensen schijnen te denken dat als je maar gelooft dat er een God bestaat, dat je dan wel in 'het hiernamaals' zult belanden. Anderen leggen er de nadruk op, dat je vergeving van je zonden kunt krijgen als je in Jezus gelooft. Volgens de wikipedia is dat zelfs het kernpunt van het christendom.
Laatst las ik in een artikel iets wat me erg aansprak. Er zijn werkelijk meerdere manieren om te geloven, God zelf maakt verschil tussen 'het volk van God' en 'de gemeente van God' of 'het lichaam van Christus'. Het volk van God hoort wel bij dat Lichaam, als eigendom, maar de gemeente van God hoort bij het Lichaam zelf. Zie je het verschil?
Het werd o.a. op deze manier duidelijk gemaakt: een man kan van de een de vader zijn, van een ander de echtgenoot, van anderen is hij een vriend, of een vage kennis, of misschien de werkgever. Zo is het ook met Christus. Is Hij je baas, en moet je je aan zijn regels houden? Of is Hij wellicht een goede vriend? Voor sommigen is Hij meer dan dat: hun geliefde, aan wie zij gelijk willen worden. Over deze mensen staat geschreven in Openbaring 14, waar het Lam op de berg Sion staat met zijn bruid. 'Dezen zijn het, die het Lam volgen, waar Hij ook heen gaat.' Het mag duidelijk zijn dat dit geen mensen zijn die hun leven lang elke dag hebben gezondigd, om daar 's avonds vergeving voor te vragen.
In 1 Petrus 1 staat dat de profeten hebben geprofeteerd over de voor ons bestemde genade, dat zij naar deze zaligheid gezocht en gevorst hebben. Die zaligheid, daarmee kan niet de vergeving van onze zonden zijn bedoeld, want die was er in de tijd van de profeten ook al. Nee, deze zaligheid was iets nieuws. Die is gekomen doordat Jezus de weg door het vlees heeft gebaand, door niet toe te geven aan de zondige neigingen die in Hem woonden (eerzucht, hebzucht, egoïsme etc.), maar Hij bracht al deze zonden in de dood, niet op Golgotha, maar tijdens zijn hele bewuste leven.
Ik vind het heel wat om kennis te hebben van zo'n geheimenis! En ik ben ongelooflijk blij dat het nu mogelijk is om hetzelfde innerlijke leven te hebben dat Jezus heeft voorgeleefd!
Polenta is grof gemalen mais, en wij hadden al een poosje een zak daarvan in het keukenkastje staan. Je kunt er (glutenvrije) pap mee maken, maar Irene vond het niet zo lekker, dus bleef de rest staan. Gelukkig kwam ik een broodrecept tegen waarbij polenta gebruikt wordt. Ik zocht eigenlijk naar maisbrood, waarvan evenzoveel varianten schijnen te bestaan als er huisvrouwen in Texas wonen. In elk geval heb ik nu mijn eigen niet-kneden polentabroodrecept.
Mijn oude trouwe naaimachine, die ik heb gekocht nog voordat ik André leerde kennen, werd in de eerste jaren na aanschaf ontzettend vaak gebruikt. Op een gegeven moment naaide ik zowat alles zelf: mijn eigen kleding, later ook broeken en overhemden voor André, allerlei kinderkleertjes voor andere mensen en later ook voor de Achterbergjes, en zelfs een keer een heuse trouwjurk.
Met soezendeeg kun je een hoop kanten op. Vandaag was er een Achterbergje dat wat extra aandacht nodig had, en die wilde hij graag in de keuken krijgen - gezellig samen iets bakken. Nou, dat lukte goed. Natuurlijk wel in de vorm die bij het Achterbergje paste - griezelige spinnen!
