zaterdag 4 juli 2015

Geen dagelijks leven meer?

Beste bloglezers,

Ruim zes jaar geleden begon ik dit blog, vooral als manier om belangstellenden te laten meekijken bij onze geplande grote verbouwing. Het bloggen bleek goed te bevallen en door de jaren heen heb ik jullie een kijkje gegeven in het reilen en zeilen van ons grote gezin.

Zes jaar is een lange tijd, en ik wil niet zeggen dat het saai is geworden bij ons thuis, wel is het zo dat ik liever niet meer van alles op het wereldwijde web zet, om verschillende redenen. Zoals het is gegaan, is het goed, maar nu is er toch een nieuwe fase aangebroken. Het heeft even geduurd voordat ik dat inzag, want het blog helemaal opgeven, dat is wel een grote stap. In plaats van diepzinnige stukjes en leuke kinderuitspraken plaatste ik dan recepten en stukjes over gezondheid en dieet. Wat niet door iedereen in dank werd afgenomen. Ik denk dan ook dat het beter is om dit blog af te sluiten. Met het blog over diverse vormen van vasten ga ik wel door, juist omdat hierover in het Nederlands nog zo ontzettend weinig informatie over te vinden is.

Vanmorgen stuurde iemand mij een commentaar dat helaas te lang was en halverwege afgekapt is. Ik kan het dus niet helemaal lezen en zal het nog niet plaatsen. Misschien kun je mij gewoon persoonlijk mailen? Mijn mailadres staat op de homepage.

Alle lezers heel erg bedankt voor jullie vaak nuttige tips! Ik denk met veel dankbaarheid terug aan deze periode.

Het blog laat ik staan zoals het is. Ik lees zelf soms alle stukjes terug met het label "diepzinnig", of die met het label "ASS". En natuurlijk maak ik ook gebruik van de recepten.

Mis je de stukjes over het geloof? Ik verwijs je graag door naar deze bemoedigende website!

donderdag 4 juni 2015

Onverwachts goede oplossing voor vieze groente

Al roerend in de grote Achterbergse wokpan vroeg ik me af waarom ik in vredesnaam op het idee was gekomen om groenten te kopen die de Achterbergen niet lusten. Ja, ik weet wel waarom: ik was het zat dat de keuzemogelijkheid wat groente betreft steeds verder werd ingeperkt: de laatste tijd kwamen we niet veel verder dan wortel, bieten en sla met komkommer. En nog meer sla, met losse tomaten ernaast om een paar Achterbergen niet te ontrieven.
Dus kocht ik een courgette, een grote bak champignons en een struik broccoli. En ik besloot heldhaftig dat ze dit maar moesten leren eten.
Maar ja, als je het dan aan het koken bent, kruipen de twijfels toch tevoorschijn. Ook al ziet het er in mijn eigen ogen nóg zo lekker uit: een grote pan vol met rul gebakken gehakt, kleingesneden groente, ui en knoflook, een paar bouillonblokjes en een pak gezeefde tomaten. Maar ik wist dat ik een vervelend halfuurtje tegemoet ging. Of drie kwartier.

Gelukkig was de oplossing dichterbij dan ik van tevoren kon bedenken: de staafmixer. Binnen de kortste keren was de hele pan groente met gehakt veranderd in één homogene brij. Klinkt viezer dan het was. De Achterbergen vonden het zowaar lekker. Allemaal! Ook toen langzaam maar zeker de ingrediënten van de saus die vandaag over de rijst zat, werden onthuld.

Lang leve de staafmixer!


woensdag 3 juni 2015

Nieuw vervoermiddel

De Achterbergen hebben wel een heel vreemdsoortig rijwiel in de schuur staan: een stepperbike! Na 25 jaar trouwe dienst was mijn fiets aan vervanging toe, maar ik wilde liever niet een gewone fiets. Ben er gewoon niet zo'n fan van, krijg snel last van mijn rug en knieën. Gelukkig kwam ik ergens op internet - waar anders - dit alternatief voor de fiets tegen. Een soort crosstrainer, maar dan op wielen. Officieel een fitnessapparaat en niet bedoeld om van A naar B te komen, maar waarom eigenlijk niet? Sowieso fiets ik niet om van A naar B te gaan. Ik houd ervan om gewoon wat beweging te hebben, en eventueel wat boodschappen te halen. Wat met deze stepperbike ook kan, want er kan een mandje voorop, of een voordrager met een kistje of zo.

Wat niet kan, is natuurlijk een kind achterop. Wel voorop, vanmorgen is het bewijs daarvan geleverd toen ik de jongste Achterberg naar school bracht. Hij staat dan op de punten, die minimaal bewegen. De bedoeling is namelijk dat je de pedalen beurtelings naar beneden duwt. Op YouTube kun je er filmpjes van bekijken.

Gek genoeg is de stepperbike nooit de hit geworden die de fabrikant beloofde. Het was nog een hele toer om een winkel te vinden die ze nog verkocht. Je hebt ze in meerdere prijsklassen, ik had er een met een aanbevolen verkoopsprijs van 499 euro (en daar kun je hem ook echt voor kopen), maar bij de webshop die ik heb gevonden, was hij 299. Het loont dus zeker de moeite om wat verder te zoeken! Andere modellen kosten met gemak 700 of 800 euro, of het driedubbele, en dan kan ik me wel voorstellen dat het geen hit is geworden!

Dit is de stevige versie, met brede banden, er is ook een model met dunnere banden, waarop je sneller kunt. De Achterbergen kennende, koos ik voor meer stevigheid.

Ik ben benieuwd of ik mezelf ga houden aan mijn eigen voornemen om elke dag een stukje te rijden... vandaag twee keer 5 kilometer, waarbij ik er al achter kwam dat tegen de wind in rijden lang niet zo vervelend is als met de fiets hetzelfde doen. Gewoon een lagere versnelling (hij heeft er 7!).

OK, genoeg reclame gemaakt. Wat vinden jullie? "Gek ding" of "te gek ding"?

NB: Na een paar weken blijkt de stepperbike toch een probleem te hebben: de as waarmee de tandwielen worden aangedreven, gaat steeds los zitten, elke 8 kilometer lopen de tandwielen finaal langs elkaar heen en moeten we ze weer aandraaien. Helemaal vastdraaien lukt gewoon niet. Inmiddels zijn we met de leverancier in conclaaf om een oplossing te vinden. We gaan het proberen met een middel dat Loctite heet: daarmee zetten we de as hopelijk vast genoeg!

dinsdag 2 juni 2015

Weer een kussen

Weer een kussen erbij op de Achterbergse bank. Deze keer gehaakt. Ik weet niet meer waar ik het patroon vandaan heb, maar het is niet moeilijk:

Op een ketting lossen zo lang als je nodig hebt:

1e toer: vasten
2e toer: afwisselend een vaste en een dubbel stokje. De dubbele stokjes worden door de vasten naar beneden getrokken, waardoor ze opbollen als een soort nopje. Zorg ervoor dat ze allemaal naar de goede kant uitsteken. Eindig met een vaste uiteraard.
3e toer: vasten
4e toer: stokjes

Herhaal deze vier toeren.

Zo, en nu is de roze wol op. Het volgende project wordt veelkleurig. Ook gehaakt.

woensdag 27 mei 2015

Schrijven met een ganzenveer

Vanmiddag maakte ik met een paar Achterbergen een wandeling langs de rivier achter ons huis. Het was vloed, en het hele strandje waar we een paar dagen geleden nog van de zon genoten, was verdwenen onder water. Raar maar waar, zover landinwaarts is er nog steeds eb en vloed!

Bij de rivier komen de ganzen ook graag, en dat is te merken ook! Je moet goed uitkijken waar je loopt, en overal liggen veren. De Achterbergen namen vandaag een aantal veren mee, daar hebben we thuis pennen van gesneden. Op internet kun je vinden hoe je dat doet, met plaatjes, maar als je weet hoe een vulpen eruit ziet, kun je het ook zonder extra uitleg proberen:

Houd de ganzenveer een tijdje in kokendheet water, zodat hij wat zachter wordt. Snijd het uiteinde met een zéér scherp mes schuin af, en maak een insnede voor de inkt, vanaf zo'n 8 mm voor het uiteinde naar buiten toe. Snijd dan de zijkanten mooi schuin weg.

Wij hadden, ondanks een pas geslepen keukenmesje, toch niet echt het juiste gereedschap, ik denk dat het daardoor komt dat de punten toch een beetje uit elkaar staan, waardoor je "dubbele letters" krijgt, maar dat is juist ook mooi. En één pen kreeg een bredere punt, waardoor hij breed schrijft. Ook mooi.
We schreven met Oost-Indische inkt, die hadden we al meer dan twintig jaar in huis...

maandag 25 mei 2015

Eierkoeken remake

Vandaag maakten de Achterbergen weer eierkoeken. Anderhalf jaar geleden deden we dat ook, en zetten het recept op dit blog.

Vandaag veranderden we iets aan het recept, zodat ze wat dikker werden, en ziedaar, de eierkoeken leken ineens nog veel meer op de "echte" uit de winkel.

Snel gemaakt, leuk om te doen en te zien uitlopen in de oven, een perfecte bezigheid voor een vrije dag.

Kijk voor het aangepaste recept hier.

zaterdag 23 mei 2015

Eigen muntplantje

Op moederdag kreeg ik van mijn oudste zoon een kookboek: Eten als medicijn. Met allemaal recepten van ingrediënten die ergens goed voor zijn: gewrichten, zenuwstelsel, etc. Van bijna elk recept een foto, dat doet het bij mij altijd goed.
Ik besloot om de meeste recepten uit te proberen, dat gaat altijd makkelijk in zo'n groot gezin als de Achterbergen: je maakt gewoon één recept uit het boek naast het normale eten, en er zijn dan altijd wel kinderen die het willen uitproberen zonder dat iedereen met lange tanden een tegenvallend gerecht als hoofdgerecht naar binnen moet werken.

Afijn, het boek gebruikt regelmatig munt, dus ik dacht: laat ik nou eindelijk eens een muntplantje aanschaffen. Helaas had de supermarkt alleen maar losse takjes munt in de koeling en omdat ik het recept nou eenmaal wilde uitproberen, kocht ik de losse takjes (2 euro!).

Thuisgekomen kwam ik toevallig de tip van iemand tegen om die losse takjes te laten wortelen. Kwam dat even goed uit!
Een muntplantje is een woekerplantje, je hoeft maar één keer een te kopen en met goede behandeling kun je er ontzettend lang van genieten, ook als je hem buiten in de tuin hebt staan.

Hoe kweek je een nieuwe plant van een los takje?

Knip of snijd een of meer takjes munt af een klein stukje onder een blad. Haal de onderste bladen van het takje af en zet het takje in een glas water. Op het punt waar de bladeren zaten, groeien worteltjes, dat is na een paar dagen al goed zichtbaar.

Zijn de worteltjes lang genoeg, dan plant je ze over in aarde. Knip vervolgens nooit de hele stengels weg als je een takje nodig hebt, maar laat altijd wat blaadjes zitten, dan groeit het gewoon weer aan (dat laatste heb ik nog niet uitgeprobeerd).

Grappig genoeg ga ik de munt niet eens voor herhalingen van de uitgeprobeerde recepten gebruiken (een risotto met rode biet en munt, en een groene soep van spinazie, doperwten, courgette en een beetje munt). De muntsmaak overheerst nogal en ik denk dat we het lekkerder vinden zonder. MAAR met een of twee takjes munt in een groot glas kokendheet water krijg je wel een heerlijke kop thee. En daar doen wij het denk ik maar voor.

NB Wil je munt als plant in de tuin, houd er dan rekening mee dat hij de neiging heeft te gaan woekeren. Zie reacties hieronder. Een goede oplossing is om hem gewoon in pot te houden, ik heb ook gehoord van mensen die er een "ompot" zonder bodem omheen zetten in de tuin en daar goede ervaringen mee hebben.