vrijdag 19 december 2014

Een gezegende kersttijd!


Aan alle lezers van dit blog: de Achterbergen wensen jullie een paar heel fijne, ontspannen, feestelijke en gezegende weken toe!

Een feestelijk lied: Glorious!

Heerlijk om er van alle kanten aan herinnerd te worden waar het met Kerst om gaat! Onze Verlosser kwam op aarde, om de weg te banen, zodat wij Hem kunnen volgen en ook tot de Vader komen.

Een bemoedigend en inspirerend artikel:

"Wij hebben zijn ster in het oosten gezien".

Dat wensen wij jullie van harte toe!



tot volgend jaar!

woensdag 17 december 2014

Drie keer gezond snoepen


Het leuke van een nieuw (kook)boek in huis is dat je ook inspiratie krijgt om zelf dingen uit te proberen. Ik zal jullie niet vermoeien met de hele achtergrond van de inhoud van mijn mooie nieuwe glazen torentje, maar misschien willen jullie wel weten wat erin zit en hoe dat is gemaakt!

Bovenaan kokosfudge met citroensmaak, gezoet met honing, daaronder hazelnootbrokken, gezoet met palmsuiker, en onderaan kokosfudge met pepermuntsmaak, gezoet met vermalen pepermuntjes omdat ik NERGENS pepermuntextract kon vinden. Je kunt op internet recepten vinden waarin santen (kokoscrème) wordt gebruikt; ik had dat niet in huis en heb het gemaakt met geraspte kokos, waarvan de Achterbergen nog twee emmertjes in huis hebben. Ik dacht dat het misschien de juiste consistentie zou krijgen als ik het lang zou laten draaien in de keukenmachine. Geen idee of het met santen nóg lekkerder wordt, maar dit vind ik al helemaal prima!

Kokosfudge

De basis: 1 cup (240 ml) geraspte kokos in de keukenmachine laten draaien tot het een beetje vettig wordt, mengen met smaakmaker naar keus:
  • citroensap naar smaak (bijv. 1 eetlepel) 
  • of 1 eetlepel cacao (hebben we ook gedaan, is al op dus niet meer op de foto)
  • of een aantal vermalen pepermuntjes, 4 eetlepels
en een zoetmiddel:
  • 1 eetlepel honing (of naar smaak)
  • of een ander zoetmiddel naar wens
  • de pepermuntjes waren natuurlijk van zichzelf al zoet
Vervolgens net zoveel kokosolie toevoegen dat het een samenhangende massa wordt, bij mij 2 eetlepels.
Goed mengen, in een liefst flexibele vorm doen (ik had hartvormige siliconen vormpjes) en in de koelkast laten opstijven. In stukken breken. 

Granola of hazelnootbrokken

Een cup hazelnoten* ontvliezen door ze 8 min. te roosteren op 190 graden. Ze hebben direct ook dat lekkere geroosterde smaakje (ik had zelfgeraapte hazelnoten gebruikt, groot voordeel is daarbij ook dat ze zo gratis waren, anders had ik het  nooit gedaan...). Hazelnoten fijnhakken. In een droge koekenpan een laagje pitten/zaden naar keus roosteren en aan de hazelnoten toevoegen. Zoetmiddel naar smaak toevoegen (ik had 3 eetlepels palmsuiker en dat was eigenlijk net iets te zoet) en net zoveel kokosolie dat het een samenhangende massa wordt. Dat is het tricky gedeelte: ik had de stukjes noot eigenlijk net iets te groot om samenhangend te worden met de kokosolie die ik wilde gebruiken (3 eetlepels) en uiteindelijk werd de helft een verrukkelijke granola. Ook niet erg.
Spreid het mengsel uit in een flexibele vorm (bijv. siliconen) en laat opstijven in de koelkast. Breek in stukken - of misschien is het ook een granola geworden! (Wil je persé een reep, dan kun je de hazelnoten en pitten/zaden beter in de keukenmachine malen).
Ik vind dit heerlijk op mijn dessert: een schaaltje uitgelekte volle yoghurt (Griekse yoghurt dus)!

*wil je het helemaal goed doen, dan moeten de hazelnoten eerst een nachtje weken en vervolgens gedroogd 

maandag 15 december 2014

Mijn kinderen

Regelmatig moet ik denken aan het boekje van Ross Campbell, waarin hij uitlegt hoe je een kind leert omgaan met zijn eigen boosheid. Niet vanwege die boosheid, maar wel vanwege het vullen van de emotionele tank van je kinderen. Dit staat ook beschreven in 'De vijf talen van de liefde voor kinderen', waarvan Ross Campbell mede-auteur is.

Kinderen die zich geliefd weten, groeien stabieler op. Helaas hebben ouders en kinderen nog wel eens miscommunicatie op dit gebied, en denkt de ouder dat hij/zij veel liefde geeft, terwijl dat bij het kind in kwestie niet aankomt. Op dit moment ben ik het boekje over de talen van de liefde aan het lezen, en word ik er extra bij bepaald dat dit in ons gezin soms ook het geval is. Reden te meer om op zoek te gaan naar welke taal bij het desbetreffende kind past!

Liefde kun je geven op veel manieren: door lichamelijke aanraking zoals een knuffel, een aai of juist een stoeipartij. Of door een positief gesprek en persoonlijke aandacht. Sommige kinderen zijn er extra gevoelig voor als je iets voor ze doet. Als je het belang hiervan voor ogen houdt, is het veel makkelijker om tijdens je drukke bezigheden even tijd te maken voor een kind dat je aandacht vraagt.

Laatst postte een facebook-vriendin een opmerking over haar eigen gezinsleven. Dat God ons situaties geeft die wel eens moeilijk voor ons zijn (bijvoorbeeld een kind dat 's nachts wakker wordt), en dat zij dat wilde zien als de mogelijkheid voor een bonus door de eerste te zijn die naar dat kind toegaat. Wat een mooie gedachte! Dat kunnen we vast allemaal vertalen naar onze eigen situatie. Wat voor ouder ben je als je kind constant te horen krijgt: 'nu even  niet'? Jaren geleden al vermaande mijn eigen echtgenoot mij om dat niet te zeggen, ook niet als ik echt geen tijd had, maar dan liever iets te zeggen in de trant van: 'ik zal het zometeen doen, als ik klaar ben met waar ik mee bezig ben'. Zo krijgt het kind het gevoel dat hij belangrijk genoeg voor je is - en dat is helemaal terecht!

Met een groot gezin is het soms lastig om de emotionele tank van alle kinderen te vullen. Helemaal als er 'stille' figuren tussen zitten. Daarom is het best handig om een reminder voor jezelf te verzinnen. Het is echt niet moeilijk! Gewoon even een hartelijke wens voor de schooldag, een liefdevolle aanraking, hoeveel tijd kost dat nou? Vijf seconden per kind? Maar het maakt een groot verschil voor dat kind als het eenmaal onderweg is naar school.

Goeie aansporing, net zo goed voor mijzelf!

vrijdag 12 december 2014

Kerstknutsel


Heb je nog ergens een oud tijdschrift liggen? Met een beetje vouwwerk maak je er een leuke kerstboom van!

Hiermee kwam een van de Achterbergen vandaag thuis. Een werkwijze kun je makkelijk op internet vinden, bijvoorbeeld hier.

Een nieuw blog

Op het Achterbergenblog is het momenteel erg rustig. Niet dat er niks te melden valt, maar er is gewoon heel weinig tijd beschikbaar voor extra dingen. De Achterbergen zelf vragen het grootste deel van de tijd, en zo hoort het ook.

Op het moment besteed ik veel tijd aan het lezen van een boek over afvallen: Trim Healthy Mama. Een Amerikaanse methode die heel veel lijkt op Montignac (koolhydraten en vetten grotendeels scheiden), en op Weston Price (voedzame voeding), maar dan gestoeld op de bijbel. Een vriendin attendeerde mij hierop, zo raakte ik erin geïnteresseerd.

Doordat ik de laatste maanden al gezond leef (paleo-/weston price-style) en me heel wat fitter voel dan vroeger, maar er totaal niet bij afgevallen ben, was ik wel heel blij om te zien hoeveel vrouwen hier hulp aan hebben gehad! Op Facebook heeft Trim Healthy Mama een besloten groep van inmiddels meer dan 70.000 leden, waar je heel wat voor- en na-foto's kunt bewonderen.

Eigenlijk wilde ik de lezers van dit blog hier niet mee vermoeien, maar toch wil ik mijn avontuur hiermee op schrift zetten, al is het alleen voor mezelf. Daarom heb ik besloten om een spiksplinternieuw blog op te zetten: THM op mijn manier. Op deze bladzijde kun je alvast iets over de achtergrond lezen. 

dinsdag 9 december 2014

Doorgeefluikje

De laatste dagen heb ik bijna ademloos een Amerikaans blog zitten lezen dat geschreven is door een vrouw die opgegroeid is bij de Amish. Na haar huwelijk heeft zij samen met haar man de Amish verlaten omdat ze ergens anders de antwoorden vond op haar geloofsvragen.

Ze vertelt het hele verhaal, vanaf haar vroegste jeugdherinneringen, chronologisch op haar blog, en het leest als een boek. Tenminste, als je in de gaten hebt hoe de volgorde is: op een blog is dat toch anders dan in een normaal boek. Het is ontroerend om te lezen hoeveel mooie herinneringen zij koestert aan haar ouders, die haar toch echt met bewonderenswaardige wijsheid hebben grootgebracht. Ouders die ze nu nauwelijks meer ziet, omdat zij uitgestoten is.

Wil je het ook lezen? Begin dan hier: A joyful chaos: where it all began.

donderdag 4 december 2014

Volkoren zuurdesembrood - een supermakkelijk recept

 Eindelijk heb ik het gevonden: een supermakkelijk recept voor 100% volkoren zuurdesembrood! Zonder kneden (zoals het de Achterbergen betaamt), en aan de enthousiaste reacties op het oorspronkelijke recept te zien, lukt het iedereen! Een kanttekening daarbij: er is wel een gezonde starter nodig! Een starter is krachtig genoeg als hij tussen twee voedingen in minstens verdubbelt in volume, en als hij de tijd heeft gekregen om te rijpen. Mijn starter was voor dit brood ongeveer drie weken oud.

Het oorspronkelijke recept is een wel heel nat deeg: 88% hydratatie, dwz voor elke 100 g meel zit er 88 ml water door. Dat vind ik wel heel erg veel, en met dat recept lukte het me ook niet om zo'n mooi brood te krijgen. Daarom gaf ik er mijn eigen draai aan en rekende uit hoe ik met dit recept een hydratatie van 80% kan krijgen, zoals alle andere niet-kneden broden op dit blog: best nog wat nat, maar met een veel mooier resultaat.

Ik geef mijn starter tegenwoordig wit meel (op advies van de site sourdoughhome.com, even doorscrollen), om hem uiteindelijk krachtiger te maken. Het brood bevat dus een klein gedeelte wit meel, maar het merendeel is volkoren.
Van dezelfde site heb ik ook het advies opgevolgd om de starter om de 12 uur te voeden zolang hij nog niet krachtig genoeg is, dat wil zeggen minstens 30 dagen, maar het kan ook tot 90 dagen duren. Daarna kan hij in de koelkast (ik zal er nog wel een keer over schrijven, maar je kunt het ook zelf online in het Engels lezen natuurlijk).

De maat van het brood is afhankelijk van de hoeveelheid starter. Ik houd zelf een starter bij van 200 gram, die staat bij kamertemperatuur. Daarvan doe ik elke voedingsbeurt de helft in een bak in de koelkast (in plaats van weggooien, dit wordt niet voor brood gebruikt, maar ik spaar het op totdat ik voldoende heb voor bijv. pannekoekjes), en vul ik het aan met 50 gram meel en 50 ml water. Deze keer haalde ik er 150 gram af, hield 50 gram starter over en voedde dat met weer 25 gram meel en 25 ml water. De volgende dag hoef ik dan niets eraf te halen, alleen maar weer bijvoeden met 50 gram meel en 50 ml water.

Een rustiek zuurdesem volkorenbrood (ca. 800 gram)

425 gram volkoren meel - 150 gram zuurdesemstarter  - 325 ml water (direct uit de kraan of iets opgewarmd) - 1 tl grof zeezout

Mix alles in een kom. Dek af (ik doe er een plastic zak omheen) en zet weg bij kamertemperatuur. Een hogere temperatuur zorgt voor een kortere rijstijd een lagere temperatuur voor een langere, je  moet dus zelf uitvinden hoe lang het in jouw huis moet. Ongeveer 8 tot 12 uur laten staan, tot het deeg in volume is verdubbeld. (Mijn deeg stond van 19.30 tot de volgende ochtend 8 uur in de woonkamer - 's nachts koelt het daar af tot 16 graden).
Strooi bloem op het werkvlak en haal het deeg met behulp van een deegschraper uit de kom, laat op de bloem vallen. Strooi ook wat bloem over het deeg, en vorm er een 'boule' van, door de buitenlaag wat uit te rekken en aan de onderkant in te stoppen. Hiervan zijn op internet talloze beschrijvingen en filmpjes te vinden, maar je moet het toch echt zelf in de vingers zien te krijgen. Leg het brood op een bakplaat en laat even rusten. Niet te lang, want dan zakt hij weer uit door het vrij natte deeg!

Verwarm de oven zo warm mogelijk voor. Als de oven op temperatuur is: met een gekarteld mes de bovenkant van het brood een keer of vier inkepen (zo barst het brood niet op willekeurige plaatsen open), de bakplaat in de oven zetten en de temperatuur op 220 graden zettten. Het brood is gaar in ongeveer 45 minuten. De kerntemperatuur moet ongeveer 91 graden worden.
Laat bij voorkeur helemaal afkoelen voordat je het aansnijdt.

NB Misschien denk je dat ik het precies zo gedaan heb: mis! Ik was helemaal vergeten om de oven op tijd aan te zetten, en bracht eerst de jongens naar school. Het brood was toch te ver uitgezakt. Ik heb gauw de oven aangezet, opnieuw een boule gevormd, ingekerfd en in de oven gezet toen die nog niet eens op temperatuur was. Wie weet werd het wel zo'n mooi brood omdat het niet volgens de regels werd gedaan?? Maar ja, hoe maak je nou hiervan een geloofwaardige beschrijving...